(Jacques Brel / Gérard Jouannest)

Ça vous décroche un rêve
Itu mengangkatmu ke sebuah mimpi
Ça le porte à ses lèvres
Itu membawanya ke bibirmu
Et ça part en chantant
Dan itu pergi sambil bernyanyi

Un enfant
Seorang anak
Avec un peu de chance
Dengan sedikit keberuntungan
Ça entend le silence
Itu mendengar keheningan
Et ça pleure des diamants
Dan itu menangis permata
Et ça rit
Dan itu tertawa
À n'en savoir que faire
Sampai tidak tahu harus berbuat apa
Et ça pleure
Dan itu menangis
En nous voyant pleurer
Melihat kita menangis
Ça s'endort
Itu tertidur
De l'or sous les paupières
Dengan emas di bawah kelopak mata
Et ça dort
Dan itu tidur
Pour mieux nous faire rêver
Agar bisa membuat kita bermimpi lebih baik

Un enfant
Seorang anak
Ça écoute le merle
Itu mendengarkan burung hitam
Qui dépose ses perles
Yang menaruh permatanya
Sur la portée du vent
Di atas nada angin
Un enfant
Seorang anak
C'est le dernier poète
Ia adalah penyair terakhir
D'un monde qui s'entête
Dari dunia yang keras kepala
À vouloir devenir grand
Ingin menjadi besar
Et ça demande
Dan itu bertanya
Si les nuages ont des ailes
Apakah awan memiliki sayap
Ça s'inquiète
Ia khawatir
D'une neige tombée
Tentang salju yang jatuh
Et ça s'endort
Dan itu tertidur
De l'or sous les paupières
Dengan emas di bawah kelopak mata
Et ça se doute
Dan itu menduga
Qu'il n'y a plus de fée
Bahwa tidak ada lagi peri

Mais un enfant
Tapi seorang anak
Et nous fuyons l'enfance
Dan kita melarikan diri dari masa kanak-kanak
Un enfant
Seorang anak
Et nous voilà passant
Dan kita menjadi pejalan
Un enfant
Seorang anak
Et nous voilà patience
Dan kita menjadi sabar
Un enfant
Seorang anak
Et nous voilà passés
Dan kita sudah berlalu