titt munu bylgjurnar falla:
lĂtlum báti rekist eg á,
áraleysur at kalla.
2. Og hvør ein løta og hvør ein stund
at stĂłra fossinum dregur:
treigist mitt hjarta, tyngist min lund,
hvar er Ăşr neydini vegur?
3. Hvør hevur vinur vilja og mátt
at bjarga mær til landa?
Allir eru á likan hátt
staddir sum eg Ă vanda.
4. Ein hevur vinur vilja og mátt
at bjarga mær frá grandi;
Jesus kann føra in lĂtla bát
trygt at himla-sandi.
5. Tidin rennur sum streymur à á,
fram i harrans navni!
Litlum báti eri eg á,
himla-strond fyri stavni