(Eddy Marnay / Diane Juster)

Quoi, déjà?... On était si bien
Apa, sudah?... Kita begitu bahagia
Je ne comprends rien
Aku tidak mengerti apa-apa
À ton coeur
Tentang hatimu
Quoi, déjà?... Plus rien à se dire
Apa, sudah?... Tak ada lagi yang bisa kita bicarakan
Tu n'as pas pu mentir à mon coeur
Kau tidak mungkin berbohong pada hatiku
Toi surtout que je voyais
Terutama dirimu yang aku lihat
Comme on voit le soleil
Seperti kita melihat matahari
Toi partout où je passais
Kau di mana pun aku berada
Mes heures les plus belles
Jam-jam terindahku
Trop naïve...
Terlalu naif...
... Ce qui m'arrive
... Apa yang terjadi padaku
... On dirait que je suis...
... Sepertinya aku...

Trop jeune à dix-sept ans
Terlalu muda di usia tujuh belas
Trop tendre aussi
Terlalu lembut juga
Trop jeune à dix-sept ans
Terlalu muda di usia tujuh belas

J'ai joué à ne plus être enfant
Aku berpura-pura tidak lagi menjadi anak-anak
Mais toi tu ne jouais pas
Tapi kau tidak berpura-pura
C'est moi qui voyais trop grand
Aku yang melihat terlalu besar
Et je paie aujourd'hui
Dan aku membayar harganya hari ini
D'avoir rêvé ma vie
Karena telah memimpikan hidupku

Trop jeune à dix-sept ans
Terlalu muda di usia tujuh belas
Trop tendre aussi
Terlalu lembut juga
Si vieille à dix-sept ans
Begitu tua di usia tujuh belas
Triste
Sedih
Si triste... ce soir
Sangat sedih... malam ini
Trop jeune
Terlalu muda

Vivre comme avant... t'oublier...
Hidup seperti sebelumnya... melupakanmu...
Me passer de toi...
Berhenti memikirkanmu...
M'endormir... me réveiller
Tertidur... terbangun
Et ne plus penser à toi
Dan tidak lagi memikirkanmu
Ou faire semblant de sourire
Atau berpura-pura tersenyum
Je ne saurais pas
Aku tidak akan bisa

Trop jeune à dix-sept ans
Terlalu muda di usia tujuh belas
Trop tendre aussi
Terlalu lembut juga
Trop jeune à dix-sept ans
Terlalu muda di usia tujuh belas
Triste... si triste...
Sedih... sangat sedih...
Triste... si triste...
Sedih... sangat sedih...
Ce soir
Malam ini