Liputan6.com
Kapanlagi.com
Bola.net
Bola.com
Merdeka.com
Fimela.com
Brilio.net
Il est tard. Je cherche mon autre chez-moi, et je prends un chemin que je ne connais pas:
Sudah larut. Aku mencari diriku yang lain di rumah, dan aku mengambil jalan yang tidak aku kenal:
un petit sentier qui longe les usines et la ville entre-coupant par la forêt.
sebuah jalan kecil yang membentang di sepanjang pabrik dan kota, memotong hutan.
Je commence à peine à entrevoir la nature, lorsque tout d'un coup, la nuit tombe.
Aku baru mulai melihat alam, ketika tiba-tiba, malam datang.
Je suis plongée dans un monde de silence, pourtant je n'ai pas peur.
Aku terbenam dalam dunia keheningan, namun aku tidak takut.
Je m'endors quelques minutes, tout au plus, et quand je me réveille,
Aku tertidur beberapa menit, paling lama, dan ketika aku terbangun,
le soleil est là et la forêt brille d'une lumière éclatante.
matahari sudah ada dan hutan bersinar dengan cahaya yang cerah.
Je reconnais cette forêt. Ce n'est pas une forêt ordinaire, c'est une forêt de souvenirs.
Aku mengenali hutan ini. Ini bukan hutan biasa, ini adalah hutan kenangan.
Mes souvenirs. Cette rivière blanche et sonore, mon adolescence.
Kenanganku. Sungai putih yang berisik ini, masa remajaku.
Ces grands arbres, les hommes que j'ai aimés. Ces oiseaux qui volent, au loin, mon père disparu.
Pohon-pohon besar ini, para pria yang aku cintai. Burung-burung yang terbang, jauh di sana, ayahku yang telah tiada.
Mes souvenirs ne sont plus des souvenirs.
Kenanganku bukan lagi sekadar kenangan.
Ils sont là, vivants, près de moi, ils dansent et m'enlacent, chantent et me sourient.
Mereka ada di sini, hidup, dekat denganku, mereka menari dan memelukku, bernyanyi dan tersenyum padaku.
Je regarde mes mains. Je caresse mon visage, et j'ai 20 ans.
Aku melihat tanganku. Aku mengelus wajahku, dan aku berusia 20 tahun.
Et j'aime comme je n'ai jamais aimé.
Dan aku mencintai seperti yang belum pernah aku lakukan sebelumnya.
Sudah larut. Aku mencari diriku yang lain di rumah, dan aku mengambil jalan yang tidak aku kenal:
un petit sentier qui longe les usines et la ville entre-coupant par la forêt.
sebuah jalan kecil yang membentang di sepanjang pabrik dan kota, memotong hutan.
Je commence à peine à entrevoir la nature, lorsque tout d'un coup, la nuit tombe.
Aku baru mulai melihat alam, ketika tiba-tiba, malam datang.
Je suis plongée dans un monde de silence, pourtant je n'ai pas peur.
Aku terbenam dalam dunia keheningan, namun aku tidak takut.
Je m'endors quelques minutes, tout au plus, et quand je me réveille,
Aku tertidur beberapa menit, paling lama, dan ketika aku terbangun,
le soleil est là et la forêt brille d'une lumière éclatante.
matahari sudah ada dan hutan bersinar dengan cahaya yang cerah.
Je reconnais cette forêt. Ce n'est pas une forêt ordinaire, c'est une forêt de souvenirs.
Aku mengenali hutan ini. Ini bukan hutan biasa, ini adalah hutan kenangan.
Mes souvenirs. Cette rivière blanche et sonore, mon adolescence.
Kenanganku. Sungai putih yang berisik ini, masa remajaku.
Ces grands arbres, les hommes que j'ai aimés. Ces oiseaux qui volent, au loin, mon père disparu.
Pohon-pohon besar ini, para pria yang aku cintai. Burung-burung yang terbang, jauh di sana, ayahku yang telah tiada.
Mes souvenirs ne sont plus des souvenirs.
Kenanganku bukan lagi sekadar kenangan.
Ils sont là, vivants, près de moi, ils dansent et m'enlacent, chantent et me sourient.
Mereka ada di sini, hidup, dekat denganku, mereka menari dan memelukku, bernyanyi dan tersenyum padaku.
Je regarde mes mains. Je caresse mon visage, et j'ai 20 ans.
Aku melihat tanganku. Aku mengelus wajahku, dan aku berusia 20 tahun.
Et j'aime comme je n'ai jamais aimé.
Dan aku mencintai seperti yang belum pernah aku lakukan sebelumnya.
