Dari malam datanglah siang.
Out of night, our small earth.
Dari malam, bumi kecil kita.
Our words drift away.
Kata-kata kita melayang pergi.
Our words journey
Kata-kata kita berkelana
To find those who will listen.
Untuk menemukan mereka yang mau mendengarkan.
We call out into the distance...
Kita memanggil ke kejauhan...
We call out into the distance...
Kita memanggil ke kejauhan...
We call out into the distance...
Kita memanggil ke kejauhan...
We call out into the distance...
Kita memanggil ke kejauhan...
Less than a pearl in a sea of stars,
Kurang dari sebuah mutiara di lautan bintang,
We are a lost island in the shadows.
Kita adalah pulau yang hilang dalam bayangan.
It may be our words become lost.
Mungkin kata-kata kita akan hilang.
It may be our words find nothing, find no-one.
Mungkin kata-kata kita tidak menemukan apa-apa, tidak menemukan siapa-siapa.
We call out into the distance...
Kita memanggil ke kejauhan...
We call out into the distance...
Kita memanggil ke kejauhan...
[Repeat]